Tips voor ouders in tijden van Corona

Werken, ouderschap en lesgeven zijn drie compleet verschillende taken. En toch wordt nu van ouders verwacht, dat ze het allemaal tegelijk kunnen. Juist daar waar het de bedoeling is, dat de wereld en het leven vertraagt, zou jij als ouder nu 20 tandjes bij moeten zetten? Ik dacht het niet.

Hieronder een aantal punten, die je goed voor ogen mag houden in deze situatie:

1. JE BENT GEEN LEERKRACHT

Leerkrachten hebben 4 jaar opleiding genoten om te ontdekken hoe je kinderen iets kunt leren. Hoe je de aandacht kunt vangen, hoe je iets in stapjes moet uitleggen, welke stapjes dat dit dan zijn, hoe je ervoor zorgt, dat kinderen toch werken ook als ze geen zin hebben, etc. Jij niet! Verwacht dus niet van jezelf, dat je moet kunnen wat een leerkracht kan.

…LEES VERDER

Wat betekent een tweede kindje voor je oudste?

Ben je in blijde verwachting van je tweede kindje? Proficiat, wat fijn! Hou je er ook rekening mee dat dit voor je eerste kind misschien helemaal niet zo fijn is?

Regelmatig kom ik in mijn praktijk kinderen tegen, die het heel moeilijk vinden, dat ze een broertje of zusje hebben gekregen. Soms spreken ze dit uit, maar vaak ook niet. Soms zijn ze zich er zelf niet eens bewust van dat het zo is, maar gaan ze wel in de loop van de tijd bepaald gedrag vertonen.  Het meest voorkomende is, dat ze zich terugtrekken of dat ze op een of andere manier aandacht vragen.

…LEES VERDER

Een kind doet het goed als het dat kan

Twijfel jij ook wel eens aan de wil van je kind om het goed te doen? Denk je dat hij alles maar doet zonder na te denken? Terwijl jij toch echt al vaker verteld hebt hoe iets moet, wat er moet gebeuren of waarvan jij graag zou willen, dat je kind er rekening mee houdt? Waarom doet hij dit dan toch nog steeds niet? Gewoon, omdat hij het nog niet kan, want…

Een kind doet het echt wel goed als het dat kan.

…lees verder

Aanrader: Het hooggevoelige kind met een sterke wil

‘Het hooggevoelige kind met een sterke wil’ van Janneke van Olphen legt uit waarom sommige hooggevoelige kinderen driftbuien krijgen, terwijl we bij een hooggevoelig kind meestal het beeld kennen van een teruggetrokken angstig kind.

Met name deze hooggevoelige kinderen met een sterke wil worden vaak verkeerd begrepen. Ze zijn stout, ze doen het met opzet, ze ze moeten gewoon ophouden met die flauwekul. Terwijl ze zichzelf echt niet in de hand hebben, laat staan dat ze weten wat ze aan het doen zijn. Ze reageren primair op gevoelens, die ze niet kunnen hanteren.

…lees verder

Komt jouw kind je troosten?

Laatst las ik een berichtje op Facebook van een moeder die zich zorgen maakte, omdat haar zoontje van 7 jaar haar niet kwam troosten als ze verdrietig was. Haar dochtertje had dat van jongs af aan wel al gedaan. Ze vroeg zich af of er iets mis was met haar zoontje. En het enige dat ik kon denken was: wat ben ik blij dat dit jongetje dit niet doet.

…lees verder

Mag jouw kind flirten met gevaar?

Als ik na het werk naar huis rij, zie ik in een redelijk rustige straat, 2 jochies van een jaar of 10 op de stoep. De een heeft de ander vast en duwt hem richting de straat. De ander stribbelt tegen, maar aan hun hele houding is te zien, dat ze aan het spelen zijn. Ze doen samen alsof hij voor mijn auto de straat op wordt geduwd, maar het gebeurt uiteindelijk pas nadat ik langs ben gereden.

…lees verder

Mijn kind is bang en ik word boos. Waarom?

Herken je dit? Je kind is bang, bang voor de hond van de buren, bang voor grote groepen, bang om ziek te worden. En hoewel je haar angst echt wel begrijpt en misschien zelfs herkent in jezelf, word je uiteindelijk toch boos. Hoe kan dat? Waarom kun je niet gewoon in het begrip blijven?

Bang zijn is een heel vervelend gevoel. Niemand zegt: ‘Jippie, ik ben bang, dus leuk laat maar komen.’ Kinderen zeker niet. Kinderen worden overweldigd door hun angst en willen daar het liefst zo snel mogelijk van af. …. lees verder

Hoe kan ik mijn kind het beste corrigeren?

Heb jij ook wel eens het gevoel, dat je kind niet luistert als je hem corrigeert? Dat kan echt zo frustrerend zijn! Maar wat zeg je dan? Zeg je dan ‘Niet rennen in huis!’ of zeg je ‘Lopen in huis alsjeblieft’. Van nature zijn we namelijk heel erg geneigd om te benoemen wat we niet willen in plaats van te zeggen wat we wel willen.

Wat is echter het geval? Op de een of andere manier komt het woordje ‘niet’ niet echt binnen. Je kent vast wel het bekende voorbeeld ‘Denk niet aan een roze olifant!’ en het eerste wat je ziet in je hoofd is die roze olifant. Zo gaat het ook met ‘Niet rennen!’ Ons systeem pikt op de een of andere manier alleen het woordje ‘rennen’ op. Als je dus wilt, dat je kind iets niet doet, zeg dan niet wat hij moet laten, maar benoem direct het gewenste, positieve gedrag.
…. lees verder

Te veel gamen – bij wie ligt de verantwoordelijkheid?

Naast mijn werk in De Kindereik ben ik ook nog werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs. Deze week kwam bijgevoegde link voorbij in onze groepsapp.

Nu vind ik zo’n boek niet verkeerd, het is zeker goed dat kinderen leren over hoe het nu allemaal werkt in het brein, maar ik vraag me hierbij wel af bij wie de verantwoordelijkheid ligt. Is dat bij het kind? Dat na het lezen van dit boek dan maar zou moeten beslissen om minder te gaan gamen?
…. lees verder

Praten met een kleuter

21731202_1396849423745922_1916359429150317760_nHoe kan een kleuter je nu vertellen waar hij mee zit?

Die vraag krijg ik wel vaker. Toch gaat dat verbazingwekkend gemakkelijk als je weet hoe je moet kijken.
Een jongetje van 5, maakt ’s morgens ruzie met grote zus, papa en mama. Duidelijk is, dat hij dit doet, omdat hij naar school moet. Alleen snapt hij dat zelf nog niet.

Daarom vraag ik hem om een tekening te maken van zichzelf op school. Hij mag zelf bepalen wat er bij moet: bouwhoek, vriendjes, de juf, alles mag. …. lees verder

Balk footer