Author Archive for nicolemannens

Kijk jij onder de oppervlakte?

Een van de tieners in mijn praktijk heeft ongelooflijk veel last van het geluid, dat de oppaskindjes van haar moeder maken. Ze heeft er zoveel last van, dat ze niet tot werken voor school komt. Daarom mag ze op school werken in plaats van thuis en daarmee is het probleem opgelost. Of toch niet?

Als ik met haar onderzoek waar het probleem zit, blijkt ze niet iemand, die gevoelig is voor geluid. Het geluid van de kinderen is het enige geluid, dat ze storend vindt.

Ik vraag haar of het echt het geluid is wat ze storend vindt of dat er iets anders is, dat ze vervelend vindt. Ze geeft aan, dat ze het niet fijn vindt om haar huis en de leuke extra’s, die er soms zijn te moeten delen.

‘Weet je zeker, dat het over het delen van het huis gaat?’ En dan blijkt hoe moeilijk ze het al die tijd heeft gevonden om haar moeder te moeten delen met andere kinderen. Ze is jaloers en kan niet begrijpen, dat mama ook liefdevol naar de andere kinderen is. Iets dat ze zo graag voor zichzelf wil houden.

Het is een oude pijn van toen ze nog veel jonger was, die nooit voldoende ruimte heeft gekregen en verwerkt is. Nu kan ze op dit stukje gaan helen.

Wat nu als de kous af was geweest bij de oplossing om haar op school te laten werken? Als we niet onder de oppervlakte hadden gekeken?

Kun jij onder de oppervlakte kijken bij jouw kind? Ik help je daar graag bij.

De Kindereik op Facebook

Wil jij regelmatig geïnspireerd worden? Kijk dan ook eens op mijn facebookpagina’s:

Afgestemd opvoeden – voor meer rust en verbinding in je gezin

Kind centraal bij scheiding (i.s.m. SpiegelKracht)

Een fijne blijk van waardering

Samen met mijn lieve collega Anouk Geenen heb ik een intensief, maar zeer constructief gesprek gevoerd met een vader, moeder en hun 2 kinderen.

En dan krijgen we de dag erna dit bedankje.
Zo fijn als dat wat je doet ook echt gewaardeerd wordt <3

Als we het systeem leidend maken, lijdt het kind

Vandaag zijn de scholen weer begonnen. Er is zoveel te doen over de leerachterstand, die kinderen opgelopen zouden hebben. Een kind kan alleen maar achterstand oplopen als we vast blijven houden aan het rigide jaarklassensysteem en we kinderen met elkaar blijven vergelijken.

Deze tijd vraagt echter om een andere kijk op de ontwikkeling van kinderen. Nu is het misschien nog wel meer dan voorheen van belang, dat we kijken naar het individuele kind: waar ben jij in je ontwikkeling? wat heb je nodig?

Durf uit te gaan van een nieuwe beginsituatie in plaats van vasthouden aan waar een kind nu zou moeten zijn.

Ik wens alle kinderen een fijne nieuwe start op school toe.

Het effect van liefde

In deze afbeelding van een magnetische resonantie zie je wat er gebeurt als een moeder haar slechts twee maanden oude zoon kust. De lippen op het hoofd van het kind triggeren meteen een reactie in zijn hersenen. Dopamine, oxytocine, vasopressin en serotonine komen vrij.

Met liefde gekust worden, veroorzaakt dus een chemische reactie in de hersenen van een kleintje. De ′′explosie′′ van oxytocine, ook wel het liefdeshormoon genoemd, vermindert angst en vergroot het vertrouwen en laat gevoelens van genegenheid en hechting vonken, de baby voelt zich beschermd. Dopamine zorgt voor een goed gevoel. Vasopressin is de ′′lijm′′ die moeders verbindt met baby’s in hun eerste levensmaanden. Serotonine reguleert onze stemming.

Zo wordt het effect én belang van een liefdevolle benadering wel heel zichtbaar.

Met dank aan Vrouwenarts

Ruziën na de scheiding; wat is het effect op je kind?

Weet jij wat het effect op je kind is als je ruzie maakt met de andere ouder?

Een Amerikaans onderzoek onder 560 kinderen in de leeftijd van 9 tot 18 jaar wijst uit, dat hoe meer kinderen blootgesteld worden aan ruziënde ouders, hoe groter de kans dat ze verlatingsangst en geestelijk gezondheidsproblemen ontwikkelen.

Bovendien blijkt, dat goed ouderschap hier tegenover stellen niet kan voorkomen, dat kinderen dit effect niet ervaren. Het enige, dat echt helpt, is om niet te discussiëren en ruziën met de andere ouder, al helemaal niet waar je kind bij is.

Lees het (Engelstalige) artikel over dit onderzoek:
https://www.usnews.com/…/how-divorce-harms-kids-and-how…

Je kind heeft er niet om gevraagd

Eén van de moeilijkste dingen van een scheiding voor kinderen is, dat het ze overkomt. Ze hebben er niet om gevraagd. Ze moeten het lijdzaam ondergaan en hebben geen keuze.

Daarmee wil ik niet zeggen, dat je dus maar niet moet gaan scheiden. Voor de kinderen bij elkaar blijven in een energie van boosheid en afkeer is net zo goed niet oké voor je kind.

Wat ik wel van je vraag, is om aandacht te brengen naar hoe het voor je kind moet zijn, dat zijn hele wereld overhoop gehaald wordt, zonder dat hij dat wil. Praat er met je kind over hoe moeilijk, dat dit voor hem moet zijn. Vertel hem, dat je het graag anders voor hem had gewild, maar dat dit helaas niet mogelijk is. Heb begrip voor je kind en geef hem de ruimte om er boos en verdrietig over te zijn.

Vindt jouw kind het ontzettend moeilijk om te accepteren, dat het nu is zoals het is? Ik help jullie graag.

Hebben baby’s een herinnering?

“Als een baby huilt, maar er is niemand om hem te horen, maakt hij dan geluid? Als we een baby laten huilen tot hij stil wordt, maar het zich later niet meer kan herinneren, is het dan echt gebeurd?”

Te vaak wordt nog gedacht, dat baby’s geen last hebben van iets, omdat ze het zich later niet meer kunnen herinneren.

Met huilen geeft de baby een behoefte aan. Als niet aan die behoefte voldaan wordt, voelt het kind zich in de steek gelaten. Het wordt als een pijnlijke ervaring opgeslagen in het systeem. Te veel pijnlijke ervaringen bij elkaar worden later alsnog op welke manier dan ook zichtbaar in het gedrag van het kind. En dan begrijpen ouders niet waar het gedrag vandaan komt.

Heb jij zoveel mogelijk geluisterd naar de behoefte van je baby?

Met dank aan Raised Good

Goed voorbeeld doet goed volgen (deel 2)

Afgelopen week kon je deel 1 van ‘Goed voorbeeld doet goed volgen’ lezen over een man, die ondanks, dat hij gescheiden is, toch nog steeds zijn kinderen helpt bij het vieren van de verjaardag van hun moeder.

Om mij heen zie ik meer gescheiden ouders, die ondanks de scheiding toch hun kinderen helpen herinneren aan de verjaardag van hun andere ouder en die zorgen voor cadeautjes.

Ik zie ook, dat dit niet altijd tweerichtingsverkeer is. De ene ouder doet het wel en de ander ouder doet helemaal niks. De waardering voor het gebaar is ver te zoeken. Dit is uiteraard geen fijn gevoel voor de ouder, die het wel doet.
Wat vervolgens helaas vaker gebeurt, is dat de ouder die dit wel doet, ook maar stopt met deze activiteiten. Ik krijg nooit iets terug, nog niet eens een dank je wel, dan laat maar zitten.

De grote kunst is om het toch te blijven doen. Niet voor die andere ouder, maar voor je kind. Zeker als je kind nog te jong is om er zelf aan te denken of voor te zorgen. Je kind zal het fijn vinden om iets te kunnen geven aan papa of mama.
Bovendien leert je kind zo, dat verjaardagen en andere speciale momenten aandacht verdienen, dat belangrijke mensen in je leven aandacht verdienen. Al leert het dat uiteindelijk maar van één van beide ouders, het leert het wel. En dat is het belangrijkste.

~ Kind centraal bij scheiding is een initiatief van SpiegelKracht en De Kindereik, beide verbonden aan Praktijk EsSenSe ~

“Juf, jij bent een meesteres in juf zijn”

Naast kinder- en gezinscoach ben ik ook nog 2 dagen in de week juf. Afgelopen week mochten we eindelijk weer naar school. Bij taal werkten we aan woordenschat. Ik leerde ze het woord ‘de meester’, een meester is een persoon, die ergens heel goed in is. Eén van de meisjes kijkt me bedachtzaam aan en vraagt: “Juf, hoe heet dat dan als het een meisje is?” “Een meesteres,” antwoord ik haar. Ze denkt nog even na en zegt vervolgens “Dan ben jij een meesteres in juf zijn.”